دیگه خبری نیست!

No Comments

با سلام خدمت همه دوستانی که همچنان به این بخش مراجعه می کنند،
با ید خدمت شما عرض کنم که به دلایل متعددی بنده دیگر هیچگونه تمایلی به ادامه مطلب نوشتن در بخش سربازی را ندارم و الان هم چند ماهی است که هرچی کامنت در این بخش گذاشته میشه رو فقط پاک می کنم. لطفا مثل قسمت های دیگه که تا ما حرف زدیم هزار جور تفسیر و کلمات نه چندان مبارک روانه شد برخورد نکنید. من خدمتم در کمتر از یک ماه تموم میشه و بعد از اون هم دیگه غیر از کارت سربازی راجع به هیچ مطلبی در این مورد نمی خوام حتی فکر کنم.

پس لطفا دیگه در این قسمت نظر ندید.

آموزه های خدمت سربازی

16 Comments

این مطلب رو اینجا می نویسم چون به این نتیجه رسیدم برخلاف همه دروغ ها و سیاه نمایی هایی که برای عوام در رسانه های جمعی پخش می شه، در بین مسئولین این مملکت گوش شنوا و دلسوزی نیست و منافع شخصی چنان مدعیان مردم سالاری رو کور و کر کرده که اگر ما خودمان برای خودمان کاری نکنیم کسی به فکر ما نخواهد بود.
مدتهاست (از اواسط دوره آموزشی سربازی و حتی قبل از آن) که با خودم فکر می کنم این سربازی به اصطلاح مقدس حقیقتا چه فایده هایی دارد و بیش از همه چه کسانی از آن استفاده می کنند. حالا فکر می کنم با ذهن بازتری می تونم به این سوال و دهها سوال دیگه که در جانب این قضیه برام پیش اومده جواب بدم.
مطلب به صورت سوال و جواب نوشته می شه چون خیلی منفصله.

هدف از سربازی چیست؟ هرچند که این پرسش اینقدر سوال مپرسی است که هرگز علنی روی آن بحث نشده اما در رسانه ها خواهید شنید که برای آماده نگهداشتن کشور برای دفاع، عمده ترین جوابی است که به این سوال داده می شود.
اما واقعیت چیه؟ آیا آموزش نظامی دادن به جوانها و تجربه کار نظامی دادن به آنها در طول دو دوره 3 ماه که مثلا در دو تابستان دوره دبیرستان برگزار شود و مانع ادامه تحصیل، تشکیل خانواده، پیدا کردن شغل و . . . جوانها نشود امکان پذیر نیست؟ چرا باید 20 ماه مداوم از عمر نیروی تازه فارق التحصیل دبیرستانها و دانشگاهها صرف انجام کارهای نامربوط به رشته تحصیلی و تخصص جوانها بشود؟
فرمانده تاکتیک ما در دوره آموزشی می گفت ما نمی توانیم مخارج ارتش حرفه ایی را تحمل کنیم لذا باید از نیروی جوان مملکت به جای این سرمایه نداشته استفاده کنیم! آیا نباید به برنامه ریزان مملکتی به خاطر این حماقت احسنت گفت وقتی که سرمایه عظیم جوانان تحصیل کرده و نکرده این مملکت را به قیمت ماهی 20-30 هزار تومان به جای کارگر ساختمانی و حمل بار و نامه رسان و . . . حدر می دهند و اسم آن را گذاشته اند ارتش غیر حرفه ای؟ ارتشی که در آن کادرها و رسمی ها حقوق مفت می گیرند و سربازها کارهای این عده را به قیمت طلف شدن عمرشان انجام می دهند؟
جمع بندی بنده از هدف خدمت مقدس(!!) سربازی اینه که عده ایی برای اینکه از زیر بار انجام کارهایشان در بروند و کارها را به دوش دیگران بندازند و خود را راحت کنند این تقدسات من در آوردی را ساخته اند و گرنه این سربازی نه کسی را آماده دفاع می کند و نه به آمادگی دفاعی کشور می افزاید بلکه خیلی زود با تنفر و انزجاری که رفتارهای زشت و غیر انسانی (و نه حتی غیر اسلامی!) کسانی که در خدمت نوکری آنها را خواهید کرد، همان یک ذره عرق ملی و احساس اجباری که به دفاع از مملکت پیدا خواهید کرد هم از بین خواهد رفت. به قول یکی از هم دوره ایی ها در جنگ آینده بنده حاضر نیستم حتی سگم را برای دفاع به جبهه بفرستم. (تعجب نکنید و جا نخورید، من هم آن اول که این جمله را شنیدم پیش خودم به طرف بد و بیراه گفتم، اما الان دقیقا احساس مشابه و مشترکی دارم)

البته یکی دیگر از کارکردهای خدمت مقدس سربازی پی بردن به واقعیتِ اسلامی است که عده ایی از آن دم می زنند، هرچند بنده از خیلی جاهای دیگر شک هایی کرده بودم اما در خدمت مقدس سربازی این شک ها به یقیقن تبدیل شده. در سربازی شما کسانی را خواهید دید که وقتی می خواهند دو تن برنج را خالی کنند یا وسایل چهار کانکس 6 اطاقه را رایگان جابجا کنند، از خدا و پیغمبر و کار برای خدا دم می زنند؛ اما اگر خدای ناکرده یادتان برود که فلاکس چاییشان را پرکنید بدون آنکه ذره ایی به یاد رحما بینهم باشند شما را ممنوع الخروج یا حتی بازداشت میکنند.
البته سخاوتمندان در این مورد خیلی راحت می گویند به بازرسی مراجعه کنید، البته که بازرسی تذکری هم به طرف می دهد اما در اولین فرصت تلافی آن سرشما در خواهد آمد! واقعیت این است که سربازی امروز نوعی بردگی بیش نیست آن هم به اسم خیلی چیزهای با ارزش، که ارزششان در حد تمتعات شخصی این و آن پایین آورده شده است.

روزی روزگاری در این مملکت بنیه ی دفاعی وجود داشت که فقط و فقط رفتار انسانی و اسلامی فرماندهان (مثل بالاتر ندانستن خود، احترام به زیر دست، رعایت حق الناس، برده ندانستن سرباز و . . .) بود و اکنون دیگر چیزی از آن باقی نمانده است و جای آن را کپی برداری از وحشی گری های نظامیان خارجی و حکمرانی قوانین غیر اسلامی و حتی ضد اسلامی گرفته است. پس برنامه ریزان مطمئن باشند که خدمت سربازی نه تنها به بنیه دفاعی کشور کمک نکرده که تیشه به ریشه آن هم زده.

به هر حال خدمت مقدس سربازی برای بنده فرصت بسیار خوبی بود تا شک هایم به یقین تبدیل شود که باید هرچه زودتر از این خرابه رخت بست.

راهنمای سربازی! (2)

131 Comments

آنچه که در ادامه می آید بخش دوم از راهنمایی های بنده در رابطه با داشتن یک سربازی بد (در مقایسه با بدتر یا حتی افتضاح!) است. در این قسمت راجع به انواع و حداکثر کسری ها و همچنین گرفتن پذیرش صحبت می کنم. قسمت اول را از اینجا بخونید.

  1. سابقه فعالیت
    خوب این دیگه گفتن نداره که به ازای هر سال عضویت فعال در بسیج از سربازی شما 45 روز کسر می شود. همچنین اگر شما عضو شورای حوزه باشید به ازای هر 6 ماه 45 روز کسری خواهید داشت. شاید برای کسی که هنوز به خدمت نیامده کسری چیز خاصی به حساب نیاید اما همچین که پاتون رو توی سربازی بزارید روزی 1000 بار آرزوی یک روز کسری رو می کنید! بنابراین حتما برای این مورد اقدام کنید. سقف کل کسری در این مورد برای کسانی که گواهی آموزشی تکمیلی ندارند 3 ماه است و چنانچه کسی آموزشی تکمیلی داشته باشد تا 6 ماه می تواند از خدمتش کسر کند. همچنین باید بگم که عضویت عادی کسری ندارد.
    دوستانی که می خوان از این مورد استفاده کنن باید حتما دقت کنند که پرونده شان از همه لحاظ تکمیل باشد و خدای ناکرده بعدها گیر یک مشکل کوچک نیفتند. شرایطی هم برای گرفتن کسری هست که در ادامه به اونها اشاره می کنم.

    1. کفایت آموزش
      یکی دیگه از کسری ها که احتمالا اسمش رو هم نشنیدید کفایت از آموزش است. کسانی که عضویت فعال در بسیج دارند باید حواسشان را جمع کنند که در دوره های آموزش تکمیلی که در حوزه های درجه یک شهری برگزار میشه و عموما بیشتر از دو یا سه روز دوری از خانه ندارد شرکت کنند تا به این ترتیب برگ سبز دریافت کنند و از دوره آموزشی سربازی معاف بشن. به این ترتیب شما عملا دو هدف را بایک تیر زدید: اولا از سخت ترین و ملال آورترین دوره سربازی یعنی آموزشی فرار کردید ثانیا دو ماه کسری خدمت مفت گرفته اید که اضافه بر آن 6 ماه بالاییست!
      البته قانون این است که با داشتن این نوع کفایت از آموزش شما باید 20 روز در پادگان آموزشی به سرببرید که اگر محل آموزشتان سپاه باشد به احتمال 99 درصد و در موارد دیگر هم به احتمال خیلی زیاد همین 20 روز را هم در آموزشی نخواهید بود و بلافاصله از آموزشی ترخیص می شوید. باز هم یادآوری می کنم که لازمه شرکت در این دوره ها داشتن عضویت فعال است.
    2. کسری خدمت تا حد ممکن
      اگر به عقب بر می گشتم حتما بدون فوت لحظه ایی برای کسری های بالا اقدام می کردم. نکته دیگه هم اینکه فعالیت شما تا لحظه اعزام به خدمت نباید قطع بشه (به خصوص بیشتر از 6 ماه) چون در این صورت پرونده به عنوان پرونده راکد ارزیابی می شه و هیچ کسرییه به شما تعلق نمی گیره. پس در صورتی که مثلا در دانشگاه فعال بودید بعد از فارق التحصیلی بلافاصله باید برای انتقال پروندهتان و فعال نگهداشتن آن اقدام کنید.
  2. پذیرش از یگان مورد نظر
    از جمله نکات دیگه که خیلی هم مهم است (شاید مهمتر از تمام حرف های زده شده در بالا) محل خدمت است. برای این مورد یا باید کاملا خودتان را به دست تقدیر بسپارید یا به دست پارتی ها! جاهای زیادی برای خدمت خوب هست که شرایط آن بستگی به وضعیت خودتان دارد. به عنوان مثال انواع شرایط خدمت مثل خدمت 24-24 یعنی 24 ساعت کار، 24 ساعت آزاد یا 12-36 یا کار اداری عادی یا . . . وجود دارد. مسائل دیگری هم هستند که تعیین کننده اند مثل جاهایی که سرباز را لباس شخصی می کنند، جاهایی که حقوق بیشتر می دهند و . . .. خلاصه تنوع کار آنقدر زیاد است که انتخاب محل بعد از داشتن پارتی لازم برای پذیرش، بستگی به علاقه و نیاز شما دارد. به عنوان مثالهایی از این اماکن آموزش و پرورش با حقوق بیشتر (حدود 100 تومن) اما با تعهد خدمت 24 ماه آن هم اکثرا در اطراف شهرهای بزرگ، بیمارستانها با امکان لباس شخصی شدن و ساعت کاری کمتر، دانشگاهها با امکان تعطیلی پنج شنبه ها علاوه بر جمعه و شیفت نداشتن و . . . هستند. پس به دنبال پارتی و جایی باشید که بتوانید در آن متناسبترین خدمت را داشته باشید. حتی یکی از دوستان من که صبح ها کار می کرد جایی رو در کتابخانه بیمارستان جور کرد که ساعت کاریش از 15 الی 22 شب است.
    به هرحال اگر به هر ترتیبی قرار شد که در محل نظامی خدمت کنید باید بین سپاه، ارتش و نیروی انتظامی انتخاب کنید. به نظر من گذشته از نیروی انتظامی که به معنای واقعی کلمه سختترین محل برای خدمته، الان دیگه تفاوت زیادی بین ارتش و سپاه وجود نداره به خصوص برای افسر ها (فوق دیپلم به بالا). حتی شاید برای بعضی ها خدمت در ارتش خیلی آسون تر هم باشه و به روحیاتشون بیشتر بسازه.
    اما گذشته از همه این حرفها به شدت به شما پیشنهاد می کنم که حتما قبل از اعزام محل خدمتتون رو تعیین کنید و همینطوری نرید خدمت! برای این منظور باید بگم که اکثر این محل ها یک ماه قبل از تاریخ اعزام (اول ماههای زوج برای فوق دیپلم به بالا و 18 ماههای فرد برای پایین تر) لیست سهمیشون پر می شه و اون رو نهایی می کنن، پس قبل از اون باید اقدام کنید.
  3. در ارتباط بودن با نظام وظیفه
    اصولا نظام وظیفه برخلاف کاری که الان انجام می ده برای راحتتر شدن کل پروسه ی سربازی به راه افتاده، پس اونجا رو بشناسید و اگر تهران هستید حتما چندباری قبل از اعزام بهش سربزنید. از طریق نظام وظیفه و دیدن دم مسئولین و سربازهای اونجا می تونید خیلی چیزها به خصوص محل خدمتتون رو تغییر بدید. بنابر این حتما به این توصیه عمل کنید. از طرف دیگه نظام وظیفه می تونه کارهای خاصی هم برای شما انجام بده، مثلا انتقال اعزام به جلو و عقب تکمیل و رفع نقص پرونده و . . .. غیر از این اتفاقات عادی و روال قانونی گاهی اونجا اتفاقات خاصی هم می افته که یک نمونه اش جلو افتادن سربازی هست که بعدا بیشتر توضیح می دم.
  4. انتقال اعزام به عقب و جلو
    یکی دیگه از نکات مخفیی که وجود داره اینه که شما قانونا می تونید اعزامتون رو یک دوره (که معمولا هر دوره اعزام دو ماه است) به عقب بندازید. غیراز اون راه دیگه ایی هم برای عقب انداختن یک دوره دیگه (علاوه بر قبلی) وجود داره و اون هم نزدن واکسنه. یعنی اگر شما پروندتون رو بدون زدن واکسن بفرستید برای شما تاریخ اعزام مشخص می شه که بعد یک نامه تکمیل پرونده براتون می آد که می تونید چند روز قبل از تاریخ اعزام برید به نظام وظیفه و با اعلام اینکه هنوز واکسن نزدید یا کمتر از 3 هفته از واکسن زدنتون گذشته، یک دوره دیگه هم سربازی رو به عقب بندازید.
    اما شاید الان بیشتر از عقب انداختن سربازی، جلو انداختنش طرفدار داشته باشه. برای این منظور شما قانونا می تونید در صورت وجود داشتن جا، یک دوره سربازی تون رو جلو بندازید که امکان اون رو فقط نظام وظیفه تعیین می کنه. غیر از این راهکار قانونی، گاهی اوقات شرایطی پیش می آد که یک یا چند دوره قبل از اعزام شما برای تعدادی جا باز می شه و اگر بجنبید می تونید چندماهی رو توی عمرتون صرفه جویی کنید پس همونطور که گفتم با اداره نظام وظیفه در ارتباط باشید.
  5. داشت مدرک قبل از اعزام
    یکی دیگه از نکات خیلی مهمی که مستقیما در راحتی شما در خدمت اثر گذاره مدرک تحصیلی شماست. فقط خلاصه بگم که کسایی که با زیر فوق دیپلم به خدمت برن، روی آرامش رو حتی در بهترین جاها به خودشون نخواهند دید. اولین گزینه در کلیه حمالی ها همین دوستان خواهند بود پس سعی کنید هر طور هست فوق دیپلمتان را بگیرید. همینطور به دوستانی که لیسانس دارند توصیه اکید می کنم که یک فوق لیسانس از هر راه ممکن پیام نور و آزاد و از انواع رشته های کشکی و آبکی هم که شده بگیرند تا در خدمت نه حرف زور بشنوند نه صبح زود بلند شوند نه شب بیداری بکشند و بهترین پست های موجود رو هم به راحتی تصاحب کنند. به عنوان نمونه سرباز صفر (مدرک زیر فوق دیپلم) هم هر روز صبح گاه و شامگاه و هم شیفت دارند، افسرها (فوق دیپلم و لیسانس) یک یا دو روز در هفته صبحگاه هیچ روزی شامگاه و نصف یا کمتر از نصف سربازصفر شیفت دارند و افسرهای ستوان یک (فوق لیسانس به بالا) هیچ صبحگاه هیچ شامگاه و هیچ شیفتی ندارند و احتمال لباس شخصی شدنشان خیلی بالاست. غیر از اینها در ارتش سربازها لباس خاکی می پوشند اما افسرها پیراهن و شلوار مرتب و باکلاسی می پوشند.

امیدوارم که تا اینجا رو که خوندید براتون مفید بوده باشه، ضمنا باید ببخشید که به دلیل مشغله زیاد فاصله زیادی بین پستها افتاد اما امیدوارم نتیجش رو بگیرید.

راهنمای سربازی! (1)

91 Comments

بنده به شخصه مانند جوانان زیاد دیگری در این مملکت از وجود مشکل حادی مثل سربازی در سر راه زندگی پر مشقت جوان امروز ایران ناراحت هستم. لذا تصمیم دارم تا با تشریح تجربیاتم در این زمینه سعی کنم تا باری هرچند کوچک را از دوش همنوعانم بردارم. از طرفی خواننده باید بداند که اینها تجربیات بنده است که فقط در یکی از چند محلی که در آن خدمت سربازی انجام می شود خدمت می کنم.

ضمنا استفاده از این مطالب را با ریسک خودتان انجام دهید!

مطالب به صورت کلی زیر دسته بندی شده که ممکن است این دسته بندی در آینده تغییر کند. به هرحال بنده در ابتدای هر مطلب سرفصل های آن مطلب را یادآوری می کنم:

  1. قبل از سربازی
    1. اقدام برای معافی
      1. معافی کفالت
      2. معافی پزشکی
      3. معافیت از رزم
    2. سابقه فعالیت
      1. کفایت آموزش
      2. کسری خدمت تا حد ممکن
    3. پذیرش از یگان مورد نظر
    4. در ارتباط بودن با نظام وظیفه
    5. انتقال اعزام به عقب و جلو
  2. آمادگی برای اعزام و آموزشی
    1. کچل کردن
    2. لباس مناسب
    3. مهلت معرفی به پادگان آموزشی
  3. در آموزشی
    1. دودر کردن در عین کاری بودن
    2. کلاسهای وحشتناک
    3. تجدید دوره!
  4. بازگشت و معرفی به یگان خدمتی
    1. تاریخ معرفی
    2. احتمال برگزاری کلاس
    3. معرفی به یگان
    4. شروع به کار
  1. قبل از سربازی
    اقداماتی وجود دارد که شما باید قبل از آنکه یقینا به سربازی بروید آنها را انجام دهید. واقعیت این است که راههای زیادی برای معافی وجود دارد که شما ممکن است شامل یکی از آنها بشوید. بنابراین توصیه می کنم قبل از هرکاری حتما اقدام به تلاش برای معاف شدن بکنید. اصلا از این اقدام هراس نداشته باشید و حتی اگر کوچکترین احتمالی برای معاف شدن می دهید هم اقدام کنید. به دنبال نمونه های مشابه باشید که کارشان یا درست شده یا نشده. از آنهایی که کارشان درست نشده علت و مشکل پیش آمده را بپرسید و از آنها هم که کارشان درست شده روند کار را بپرسید اما روی هیچ کدام از آنها این حساب را باز نکنید که چون کار فلانی نشده کار من هم نمی شود و حتما خودتان پیش بروید، اما از کار دیگران درس بگیرید.

    • نکته اول: قضیه معافی ها کمی ریزتر خواهد شد اما این ها اینقدر شخصی هستند که نمی توان نسخه کلی برایشان پیچید و لذا همیشه این مساله را مد نظر داشته باشید که شما ممکن است یک مورد خاص و تازه باشید که مثل هیچ مراجعه کننده قبلی نباشید.
    • نکته دوم: چنانچه با مراجعه اول به نتیجه مطلوب نرسیدید (مثلا به جای معافی کامل، معاف از رزم شدید یا . . .) حتما برای بار دوم و سوم و . . . اقدام کنید. یکی از دوستان بنده دفعه سومی که اقدام کرد معاف شد و هر دوبار قبلی را نتوانسته بود معافی بگیرد. لذا برای گرفتن حقتان سمج باشید و در نظر داشته باشید که افراد زیادی به عنوان پاسخگو در سازمان نظام وظیفه هستند که برای سبک شدن کارخودشان خیلی از موارد را غیرقابل اقدام و با نتیجه منفی معرفی می کنند که نباید به اظهار نظرهاشان 100% اعتماد کرد.
    1. اقدام برای معافی
      کلا معافی به دو دسته تقسیم می شود: معافی های پزشکی و معافی کفالت. معمولا کسانی که به هر نحو برای آینده خودشان کار در شرکت های دولتی (و حتی طیف وسیعی از شرکت های خصوصی) را در نظر دارند نه تنها باید از معافی پزشکی که حتی از معافیت از رزم هم دوری کنند. اما معافی کفالت بهترین انتخاب برای معافیت بدون مشکل است. لذا ما اول کمی در مورد آن توضیح می دهیم.

      1. معافی کفالت
        معافی کفالت به موارد زیادی بر می گردد که برای اطلاع از جزئییات آن باید 500 تومان خرج کنید و دفترچه سربازی را از دفاتر پستی بخرید. اما مهمترین مواردی که به آنها برخورد کرده ام داشتن پدر با سن بالای 60 سال، پدر زیر 60 سال نیازمند مراقبت (مثل کسی که عمل قلب باز، عمل مغز، تصادف شدید و خلاصه هرچیزی که با آن بتوانید پدرتان را دارای مشکل برای تامین خانواده نشان دهید)، تنها نوه ی پسر بزرگ پدربزرگ و مادربزرگ بدون پسر است. البته این موارد تبصره هایی هم می خورند مثلا اگر شما نوه ی بزرگ مادربزرگتان هستید که تمام پسرهایش خارج از کشورند، بازهم شما به عنوان سرپرست معاف می شوید! بنابراین مورد خودتان را بررسی کنید و تا جای ممکن شبیه شرایط ارائه شده کنید بعد برای معافی اقدام کنید. احتمالا با دفعه اول برخی از مشکلات کارتان شناخته می شود و می توانید برای بار دوم با دقت بیشتری اقدام کنید.
      2. معافی پزشکی (عادی و روحی)
        معافی پزشکی هرچند مشکلاتی را همراه دارد اما باز هم ممکن است طالبان خود را داشته باشد. لذا شما چنانچه می خواهید برای این مورد اقدام کنید کافی است با یک پزشک مشورت کنید و عیب هایتان را کشف کنید! سپس روی یکی از این عیب ها اقدام کنید. بعد از ارسال دفترچه شما به یک بیمارستان نظامی معرفی می شوید تا مجددا معاینه شوید. در این جور موارد با تحقیقات قبلی پزشک مطمئنی را انتخاب کنید و برای معاینه به او مراجعه کنید. گاهی این پزشک های خوب (!!) چند عیب جدید هم در شما کشف می کنند.پرونده شما به کمسیون پزشکی ارجاع می شود و چنانچه شانس با شما یار باشد به راحتی معاف می شوید. البته در این مرحله هم اقدامات لازم باید از قبل انجام شود چون در این مرحله فرق بین معافی کامل و یا معافیت از رزم فقط یک لحظه غفلت است!
        در مورد معافیت پزشکی از نظر روحی کار خیلی ساده تر است. در این مورد فقط کافی است به یک روانپزشک خوب مراجعه کنید تا همه ی تعلیمات لازم را در اختیار شما قرار دهد و شما به راحتی معاف می شوید. مشکلی که در این مورد وجود دارد این است که باید قید هرگونه زندگی نرمال در داخل ایران را بزنید. چون کارتی که به شما داده می شود به کارت قرمز مشهور است که با دیدن آن همه شما را به عنوان دیوانه خواهند شناخت. به هرحال ممکن است که این مورد هم طالبان خود را داشته باشد!
      3. معافیت از رزم
        معافیت از رزم به نظر بنده یک اشتباه بزرگ است مگر اینکه شما مشکل حادی داشته باشید و با کم کاری خودتان معاف کامل نشده باشید و باید اعزام شوید. به هرحال توصیه شدید بنده این است که از معافیت از رزم تا حد ممکن دوری کنید زیرا تنها سختی وارده به شما در همان دو ماه آموزشی است که آن هم با راهکارهای خاصی قابل کاهش تا حد بسیار زیاد است. پس پرونده و کارت پایان خدمت خود را خراب نکنید و دنبال معافیت از رزم نباشید.
  • به هرحال چنانچه تلاش های شما برای معافیت به جایی نرسید باید خودتان را برای رفتن به سربازی آماده کنید! در این مرحله ما اقداماتی را یادتان می دهیم تا سربازی رفتن هرچه بیشتر برایتان راحت شود و فشار کمتری را تحمل کنید. منتظر ادامه مطالب باشید!